Hoy, como cada 17 de Mayo, se celebra en Galicia el Día das Letras Galegas. Los que conozcáis un poquito mi blog, sabréis que el gallego no es mi medio corriente de expresión, ya que vivo y pienso, y por lo tanto me comunico en castellano. Pero no quiero perder la oportunidad de dedicar esta entrada al escritor homenajeado este año, Xosé María Alvarez Blázquez. Poco puedo decir de su obra, pues poco conozco sobre ella. Lo único que he leído de él es el poema que pondré a continuación, y que provoca su definición como escritor comprometido.
Ise neno da rúa
Non é certo que os nenos teñan fame
Non pode ser.
Ben o sabedes todos
os que andades no mundo atafegados
á percura do pan dos vosos fillos
Ises outros que vedes pola rúa
pedindo esmola,
non teñen fame, non, porque daquela
vos teríades morto de vergonza.
E ben vos vexo andar nos vosos coches
ou nos tranvías, a berrar de cousas
estranas, -¡viva, beba, baba, buba¡-
sen reparar naquil esfarrapado
que coa moura mauciña está petando
na porta de ferro.
Por iso penso que non é verdade
o que algún caviloso di dos nenos
que andan así petando pola vida
-¡Non, home, non¡- lle dixen a un de aqueles-
A xente pasa leda......¡Fora boa
que andivesen a rirse dos seus crimes.
boomp3.com
Non é certo que os nenos teñan fame
Non pode ser.
Ben o sabedes todos
os que andades no mundo atafegados
á percura do pan dos vosos fillos
Ises outros que vedes pola rúa
pedindo esmola,
non teñen fame, non, porque daquela
vos teríades morto de vergonza.
E ben vos vexo andar nos vosos coches
ou nos tranvías, a berrar de cousas
estranas, -¡viva, beba, baba, buba¡-
sen reparar naquil esfarrapado
que coa moura mauciña está petando
na porta de ferro.
Por iso penso que non é verdade
o que algún caviloso di dos nenos
que andan así petando pola vida
-¡Non, home, non¡- lle dixen a un de aqueles-
A xente pasa leda......¡Fora boa
que andivesen a rirse dos seus crimes.
boomp3.com
Chove en Santiago.- Luar na Lubre e Ismael Serrano
Chove en Santiago
meu doce amor
camelia branca do ar
brila entebrecida ao sol.
Chove en Santiago
na noite escura
herbas de prata e sono
cobren a valeira lúa.
Olla a choiva pola rúa
laio de pedra e cristal.
Olla no vento esvaido
soma de cinza do teu mar.
Soma e cinza do teu mar
Santiago,lonxe do sol
agoa da mañan anterga
trema no meu corazón.
(sobre un poema de Federico Garcia Lorca)


1 comentarios:
Creo que tengo por ahí la versión sin Ismael Serrano y me gusta más ;)
Un saludo.
Publicar un comentario en la entrada